Avond4Daagse topper

De zwolse tippelaars in nieuwe uniformen

Tijdens de Bos en Heidetocht j.l. liepen we in de nieuwe uniformen, dit heeft een jaar geduurd , we zouden met het defilé van de avond-vierdaagse vorig jaar er al in gelopen hebben maar er waren nog wat schoonheid's foutjes die op- gelost moesten worden.

Maar eindelijk ze zijn klaar. Ze zien er fantastisch uit  kijk zelf maar. Onder fotoalbum ziet u meer foto,s van deze uniformen.

Dit jaar werden we weer verast met 6600 wandelaars.

voor het eerst  ging het defilé op tijd van start. We zijn vertrokken uit het park de weezenlanden, met bijna 6600 wandelaars vestigde Zwolle een nieuw record. En is volgens de KNBLO-Nl de grootste van het land. Grotere steden als Nijmegen 3300 en Tilburg 5000 doen het slechter. Daarom heeft de KRO’s Avond4Daagse journaal voor het defilé in Zwolle gekozen. De organisatie is zeer tevreden van de geweldige medewerking van verschillende wijkbeheerders. Elke avond stonden ze klaar om te zorgen voor dranghekken voor vele duizenden fietsen. We hadden natuurlijk ook veel geluk met het weer. Alleen was de route van het defilé iets te kort we moesten even wachten op de wandelaars die nog over het kerkbrugje kwamen. Maar dat mocht de pret niet drukken we liepen achter Irene Hasselt en genoten van de mooie klanken die ze speelden. Dus het petje af voor de vele vrijwilligers en de organisatie die deze A4Daagse heeft laten slagen.

'Wandelen moet je leren'

Succes Meer dan duizend wandelaars starten bij Madrid

DALFSEN - Zaterdagmorgen negen uur. Het is al een drukte van belang rond café-restaurant Madrid: honderden wandelaars trekken er al vroeg op uit voor de langste afstanden van de jaarlijkse Bos- en Weidetochten van de Zwolse Wandel Verenigingen (ZWV).

Meer dan duizend deelnemers liepen dit weekend in het natuurschoon rond Rechteren en Vilsteren. "De eerste wandelaars stonden er al om half acht", weet ZWV-secretaris Peter van der Molen. "Die willen zo vroeg mogelijk vertrekken, maar vóór negenen mogen ze echt niet weg." De tocht rond Dalfsen is populair; de laatste vier jaar ligt het aantal wandelaars steevast boven de duizend. "Met uitzondering van de Avondvierdaagse is dit de populairste van de acht tochten die we jaarlijks organiseren", zegt Van der Molen. "Dat zit 'm in de mooie omgeving - heide en bos - en het tijdstip: alles staat in bloei en het is voor veel deelnemers een goede training voor de Vierdaagsen." Een échte wandelaar loopt ook 's winters, blijkt uit het relaas van Gerrit van der Veen uit Raalte en Dries en Joke Kwakkel uit Zwolle.

Het drietal in sweaters van WSV Wipstrikkwartier trekt er ook bij slecht weer op uit. "In januari hebben we in Zwolle in de sneeuw gelopen", weet Van der Veen. "Met drie lagen kleding. Als je eenmaal bezig bent, heb je weinig last van de weersomstandigheden."

Wat beweegt mensen om vele kilometers te wandelen? "Genieten van de omgeving", zegt Dries Kwakkel. "Als je een tijdje niet gewandeld hebt, mis je de bossen. Bovendien is het goed voor de lijn en voor de vitale organen: je hart- en longfuncties. Wandelen moet je léren: regelmatig trainen, je krachten verdelen en niets forceren. Als je goed getraind hebt, kun je ontspannen lopen." Anja Roosendaal uit Biddinghuizen heeft een heel andere motivatie: "Uitzien naar de rode wijn die op je wacht." Ze schatert het uit, net als haar vier vriendinnen Carine Graumans, Irene Hollemans,

Carina Meijerink en Ingeborg Westerdijk, allen uit

Dronten. Iets serieuzer voegen ze eraan toe: "

De kick van de prestatie, het gevoel dat je nog

steeds  jong bent en vooral: lekker bijpraten."

Voor het vijftal  is een wandeltocht van twintig

kilometer vooral een 'excuus' voor dat laatste.

"En soms zijn we na die afstand nóg niet uitgepraat."

Een enkeling trekt er alleen op uit. "Ik zou hier

vandaag met mijn man aan meedoen, maar die

zit vanwege de vulkaanas vast in Griekenland",

zegt Gerry van Oene uit Meppel. "Het is goed weer

en de natuur is op zijn mooist, dus ik dacht: laat ik er

vandaag toch maar aan beginnen."

                                                 De Zwolse Tippelaars

.

Om half acht staan de eerste wandelaars in Dalfsen te wachten tot het startschot van negen uur.En de kans om twintig kilometer Lang bij te praten

Zwolle krijgt een kennedymars

Op verzoek van Peter Vader, namens de "CareClowns" (een "zusje" van de "CliniClowns", maar dan gericht op ouderen) organiseren de Zwolse Wandel Verenigingen in 2012 een Kennedymars. Deze is gepland te starten op vrijdagavond 11 mei 2012. Er worden meerdere afstanden aan dit evenement toegevoegd, maar op dit moment zijn wij nog in overleg hoe het één en ander vorm te geven. Zodra dit bekend is, volgt hierover meer nieuws. Wel is er het voornemen om dit groots aan te pakken. Natuurlijk zijn er ook "Kennedymars-liefhebbers" onder onze leden, die maar al te graag willen deelnemen aan de monstertocht van 80 kilometer (met als eis dit binnen 20 uur af te leggen), maar wij hopen ook op steun van onze leden om bij te dragen aan de organisatie. Heb je er nu al oren naar, laat ons dit dan alvast weten via petervdmolen@home.nl

 Zwolse 50+ vierdaagse

Mijn eerste ervaring als tochtuitzetter bij de 50+ wandelvierdaagse. Maandag 22 augustus om 7.30 uur gaat de wekker af; iets wat de verdere week ook zal gebeuren. Om 8.15 uur op weg naar "Het Wandelhonk". Aldaar aangekomen zijn Hans Edelenbos en Jos ten Voorde al aanwezig. Hans als marsleider en Jos en ik als hulp. Hans verdeelt de pijlen en we gaan op pad. De eerste dag gaat het richting Stadshagen. Drie afstanden moeten bepijld worden: 5, 10 en 15 km. We hebben overlegd om de 15 km. als eerste te doen en van daaruit de 5 en de 10 km. Hans vertelt aan Jos en mij, waar hij de pijlen wil hebben. Hij heeft daar ook meer ervaring mee dan ik. Dus ik luister en doe wat hij zegt. En dat gaat dan ook volgens het boekje. Om 12 uur zijn we terug bij "Het Wandelhonk", waar Sien Sluiter, Klara Edelenbos, Gerrie Cremer en Gerrit van Kleef ook aanwezig zijn. Om 12.15 uur: de eerste wandelaars komen binnen. 13.00 uur: Hans geeft het sein van vertrek aan een goede 60 personen. Hans gaat kort daarna de route op om te kijken of alles goed verloopt. Om 14.00 uur: wij twee op pad om de pijlen weer op te halen, niet te snel zodat we tevens als bezemwagen fungeren. Dat gaat zo goed, dat we koffie kunnen drinken in wijkcentrum Werkeren, waar ook de rust voor de wandelaars is. Om 15.30 uur weer op pad voor de laatste pijlen. 16.30 uur weer terug in "Het Wandelhonk". Nog even een frisdrankje genomen en weer naar huis. Een leuke dag gehad. Dit alles gebeurt alle dagen. Alleen op dinsdag,  als de tocht richting Holtenbroek gaat, wil het weer niet mee werken. Bij vertrek van de wandelaars veel regen en onweer. Hans besluit dan ook om de 15 km. niet te laten lopen en allen op de 10 km. te laten gaan. Het pijlen ophalen kunnen we dus iets sneller doen. Het water liep me de pijpen uit, maar wel koffie gedronken bij de tennisclub T.V.Z., waar de rust was. Toch vind ik het nog steeds leuk. Woensdag richting Het Engelse Werk. Mooi weer, goed voor de wandelaars. Bij Krisman was de rust, waar we koffie konden drinken. Verder hetzelfde als de eerste twee dagen. Met dien verstande, dat 's middags Ep van Essen in de Beukenallee stond met bananen voor de wandelaars, aangeboden door De Zwolse Tippelaars. Heb er dan ook met smaak één mogen nuttigen. De andere dagen waren er versnaperingen van wsv Wipstrikkwartier, Zwolse Wandel Verenigingen en WijZ. Donderdag richting Aa-landen: redelijk weer. Bij De Terp, waar Klara achter de bar staat als vrijwilliger, 's morgens koffie drinken en 's middags was daar de rust. Na terugkomst in "Het Wandelhonk" veel complimenten van de wandelaars voor de mooie tochten en goede bepijling. Daar doe je het dan ook voor! Vrijdag, de laatste dag, richting Earthship/Nooterhof. Om 13.00 uur regen en onweer, zodat Hans, tot onze spijt, weer moet beslissen om de 15 km. er uit te laten. Alle wandelaars waren het met hem eens, dus een ieder weer tevreden. Zelfs bij het Earthship waren ze tevreden met de klandizie. Om 16.30 uur weer terug in "Het Wandelhonk". Wat gedronken en gegeten, toen de pijlen droog maken en de "rechtdoor, linksaf en rechtsaf" van elkaar scheiden en ingepakt tot het volgende jaar weer voor gebruik. Alle medewerkers: bedankt voor de gezellige week!

JGGH   

Kaartkompetitie

                                                 Kaartpunten                 Wedstrijdpunten

1. Dini Smit                                10.328                               15

2. Bert v.d. Bogaard                  9.618                               15

3. Renate Eilander                      9.304                               15

De stand bij het jokeren is:

1. Gea van Kleef                                94                               15

2. Leo Tardy                                       98                               12

3. Hilly Breunis                                  82                               10

Ja mensen, alle gezegdes zijn waar, zoals je ziet: "wie schrijft die blijft", "wie dicht bij het vuur zit..." en .....er zullen er nog wel een paar zijn.

De kaartcommissie:

Dini Smit en Gea van Kleef

 Lopen om niet te vergeten

Jan Dokter liep 200 kilometer langs de spoorlijn van Amsterdam naar Westerbork.

Duizenden Joden werden in WOII met de trein van Amsterdam naar Westerbork gebracht. Francine Wildenborg liep een deel van het Westerborkpad, in het spoor van de Jodenvervolging.

Zie ook:

· Het Westerborkpad

Het is stil op de Veluwe. Op de bladeren glinstert dauw, de zon schijnt behaaglijk op onze schouders.

Wandelen kun je doen om je hoofd leeg te maken. Maar bij het afleggen van het Westerborkpad is dat nou net niet de bedoeling. Wandelen in het spoor van de Jodenvervolging is de ondertitel van deze nieuwe langeafstandsroute: 336 kilometer van Amsterdam naar Westerbork. Uitgangspunt: de spoorlijn volgen waarover duizenden Joden van de hoofdstad naar kamp Westerbork in Drenthe gingen, waarvandaan velen naar vernietigingskampen als Auschwitz en Sobibor werden vervoerd.
Dat was ook het lot van twaalf familieleden van Jan Dokter (76) uit Hoorn. Tijdens de oorlog zag hij zijn opa, ooms en tantes, nichten en neven verdwijnen.
Dokter sprak zijn leven lang nauwelijks over de oorlog. Tot hij met vervroegd pensioen ging en de herinneringen bovenkwamen. Toen hij premier Balkenende tijdens de Dodenherdenking in 2005 hoorde zeggen dat 'we de herinnering moeten doorgeven', wist hij wat hij als fervent langeafstandsloper moest doen: wandelen naar Westerbork. Hij liep 200 kilometer langs de spoorlijn waarover in de Tweede Wereldoorlog duizenden Joden werden vervoerd van Amsterdam naar kamp Westerbork. De omgeving was bijzaak voor hem. Zijn hoofd zat vol met geschiedenis .
De directeur van Herinneringscentrum kamp Westerbork greep Dokters idee met beide handen aan. Net als wandelbond KNBLO- NL. Eis was wel dat de route langs herinneringspunten zou gaan, in een straal van 5 kilometer links en rechts van het spoor. Onderduikadressen bijvoorbeeld, zoals het Verscholen Dorp in de buurt van Nunspeet, midden op de Veluwe.
Wij lopen etappe 15 van Vierhouten naar station Nunspeet (14,2 kilometer). Het is niet de eerste keer dat Jan Dokter hier is. Even verderop loopt hij naar de rechterkant van het pad. Er ligt een gedenksteen met acht namen van mensen die daar in de oorlog gefusilleerd zijn. Families Meijers, De Leeuw en Gompes. Dokter staat even stil onder de bomen. "Het is hier nu heerlijk rustig. In de zomer is het hartstikke druk, al helemaal bij het Verscholen Dorp."
De route leidt ons naar een kei: 'ter herinnering aan het onderduikerskamp en zijn oprichters, in het bijzonder Tante Cor en Opa Bakker, aangeboden door de velen die in deze veilige haven mochten ankeren vanaf april 1943 tot november 1944'. Jan Dokter kan het verhaal in detail vertellen. "Er waren tien hutten, verscholen onder het bos. Maandenlang hebben mensen hier geleefd. Niet alleen Joden, maar ook geallieerden en zelfs een gedeserteerde Duitser!" Dokters verhalen staan ook in het boekje waarin het Westerborkpad en de geschiedenis nauwkeurig worden beschreven. In het bos zijn nog drie herbouwde hutten te zien. De lage, vochtige schuilplaatsen raken Dokter. " Door langs de plekken te lopen waar het zich heeft afgespeeld, realiseer je je wat er écht is gebeurd."
Doorgaans zijn langeafstandspaden beschreven in beide richtingen. Dit is niet het geval bij het Westerborkpad. Immers, de mensen die in Amsterdam op transport werden gezet, kwamen meestal niet meer terug. In totaal werden 107.000 mensen weggevoerd uit het doorgangskamp Westerbork. Slechts vijfduizend van hen keerden terug. Getallen waar je de rillingen van krijgt.
Het Westerborkpad loopt vanaf het Verscholen Dorp verder door Gelderland langs kasteel De Zwaluwenburg in 't Harde naar de joodse begraafplaats in Elburg. Daarna Overijssel en Drenthe. Via Hattem, Zwolle, Meppel, Hoogeveen en Hooghalen naar het eindpunt bij Herinneringscentrum kamp Westerbork . Jan Dokter moet telkens slikken als hij er in de buurt komt. "Het is precies wat ik met het Westerborkpad heb beoogd: de herinnering levend houden. Dat is zwaar, maar we mogen nooit vergeten."

          De Stentor 21-01-2012                                                                                                    Het Westerborkpad 336 km